ഇര

പീഡനത്തിനിരയാകുന്നവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ ……

വിമെന്‍സ് ഡേ ക്ക് പ്രസംഗിക്കാനുള്ള ക്ഷണംകിട്ടിയപ്പോള്‍ ……..ഓ….പെണ്ണങ്ങള്‍ക്കും ഒരു ദിവസം….

സ്വാഭാവികമായിട്ടും പേപ്പര്‍,ഓഡിയോ,MULTIMEDIA മാധ്യമങ്ങിലെല്ലാം നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന കാലികപ്രസക്തിയുള്ള വിഷയമാണ് പീഡനം. ചിലരെങ്കിലും അതിനെ misuse ചെയ്യുമെങ്കിലും….ഇരയാകുന്നവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ….

ആത്മസുഹൃത്ത് ആരോടും പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ പറ്റാതെ സഹിച്ച അനുഭവം. അവസ്ഥ ..ഗതികേട്…വാക്കുകള്‍ക്ക് അതീതമാണ്……ഇരയുടെ അവസ്ഥ. Kothamangalam ത് പഠിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കാലം.വല്ലാത്ത ഒരു മാനസികാവസ്ഥ. ബൈബിള്‍ വായിച്ചു.”നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴും സന്തോഷവന്മാരയിരിക്കുവിന്‍, അതാണ്‌ എനിക്ക് നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഇങ്ങിതം” സാധാരണ ബൈബിള്‍ വായിച്ചു ഇത്തിരി
പ്രാര്‍ത്ഥന കഴിയുമ്പോള്‍ സ്വതന്ത്രയാകും,,,ഇത് സങ്കടം തീരുന്നില്ല. വീട്ടില്‍ പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഷൈനിയും സിന്ധുവും ചോദിച്ചു “പെട്ടെന്നെന്താ?”
“എന്‍റെ അങ്ങോര്‍ പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് ചെല്ലേണം”

ചുമ്മാ..mummy യെയുംഅച്ചാച്ചനെയും കണ്ടാല്‍ സങ്കടം തീരും.എനിക്കറിയാം. എല്ലാദിവസവും ഒരു “എത്രയും ദയയുള്ള മാതാവേ” ചൊല്ലി കാഴ്ചവെയ്ക്കുന്ന എന്‍റെ മമ്മി. നീ തോറ്റാലും, എന്തൊക്കെ തെറ്റുചെയ്താലും, നീ ഞങ്ങളുടെ മോളാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ ഊര്‍ജ്ജസ്രോതസ്സ്. അന്നുതന്നെ പോയി. ഒരു ബുധനാഴ്ച…ഫോണില്ല,മൊബൈല്‍ ഇല്ല..new generation സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ല .അറിയാം വീട്ടില്‍ എത്തിപെടാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്. ഇറങ്ങിയ ഉടന്‍ പാലായ്ക്കുള്ള ബസ്‌ കയറി. പിന്നീടു കാഞ്ഞിരമറ്റം ബസ്‌. ആറരയോടെ കാഞ്ഞിരമറ്റത്തെത്തി. അവിടെനിന്നും വീണ്ടും ഒന്നര കിലോമീറ്റർ നടന്നു പോകണം.ഓട്ടോറിക്ഷ ഇല്ല. ഒരു ജീപ്പുണ്ട്. പക്ഷെ ഇന്നത്‌ നോക്കിയിട്ട് കണ്ടില്ല. ഓട്ടം പോയിക്കാണും. പരിചയമുള്ള ഒരു കടയുണ്ട് സന്ധ്യക്ക്‌ ഒത്തിരി കച്ചവടം ഉള്ള സമയം. രണ്ടാഴ്ച മുന്‍പ് വന്നപ്പോള്‍ ഇരുട്ടായത് കണ്ടു അച്ചായന്‍ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി വിട്ടിരുന്നു .വീണ്ടും ഇത്രയും പ്രായമായ അപ്പച്ചന്‍ തിരിച്ചു നടക്കണം. ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി ധൈര്യപൂര്‍വ്വം നടന്നു, അല്ല, ഓടി …

വീടടുക്കാറായി, ഞങ്ങളുടെ തന്നെ റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ കൂടിയുളള റോഡില്‍ ക്കൂടി കുറച്ചുകൂടി നടക്കണം. കുറ്റകൂരിരുട്ട്. വീട് കയറ്റം കയറി ചെല്ലുന്നിടത്തിലായാതുകൊണ്ട് കാണാം. മുന്‍പിലുള്ള റോഡ്‌ ഒന്നും കാണില്ല. ഞങ്ങള്‍ ഓടി ക്കളിച്ചു നടന്ന സ്ഥലമായതുകൊണ്ട് ചില മരക്കുറ്റികള്‍, പൊങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന വേരുകള്‍, ചില കല്ലുകള്‍ ഒക്കെ എനിക്ക് landmark ആയി കാലുകൊണ്ട്‌ തൊട്ടു, കണ്ണുകാണാത്തവര്‍ ഉള്‍ക്കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണുന്നപോലെ. വീടിന്റെ പുറകുവശത്തെക്കുള്ള shortcut. വീട് കാണാം. എല്ലവരെയും അതിശയിപ്പിച്ച്‌ കയറി ചെല്ലണം!

എത്തിയതിന്റെ ഒരു ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തോടെ ഞാന്‍ നടന്നു. പെട്ടെന്ന്, ആരോ എന്‍റെ കവിളില്‍ തോണ്ടി , ഒന്ന് ഞെട്ടി. പിന്നിലോട്ടു മാറി …”ആരാ?”
മിണ്ടുന്നില്ല
“…മാറിനില്‍ക്കെടാ.. ….” എന്ന് പറഞ്ഞില്ല..

വീണ്ടും മുന്‍പോട്ടു പോകാന്‍ പേടി. വലതു കൈ കൊണ്ട് വീശി നോക്കി, മുന്‍പോട്ടു പോകുക തന്നെ. എന്‍റെ പേടി കൊണ്ട് തോന്നിയതാവാം . സ്വരനാളമൊക്കെ അടഞ്ഞോ ..കാല്‍ ഒരടി മുന്‍പോട്ടു നീങ്ങുന്നില്ല ..അല്പം ഇടത്തോട്ട് മാറി മുന്‍പോട്ടു നടന്നു .

ഇത്തവണത്തെ കവിളിനു താഴോട്ടായി സാരി ബ്ലൌസ് കീറി

“…. എന്നെ നിനക്കറിയില്ല!” …വീണ്ടും ആഞ്ഞടിച്ചു …..കൊണ്ടില്ല ….”അച്ചാച്ചാ……”
കീ….എന്ന ഒരു ശബ്ദമല്ലാതെ ഒന്നുമില്ല …ഉറക്കെ വിളിച്ചൂ പക്ഷെ മനസിലെ ശബ്ദം പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല .ഞാന്‍ വരുമെന്ന് യാതോരറിയിപ്പുമില്ല. കുരിശുവരക്കുന്ന സമയമായിരിക്കാം.

കോളേജുമുഴുവന്‍ കൂവിയപ്പോ “ആരു നീ ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍, കടക്കൂ മറയത്തു ….”എന്ന് പാടി ഹെറോദ്യ….ആ…യി ഒരു ജീവന്‍ മുഴുവന്‍ എടുത്തു

“…മാറിനില്‍ക്കെടാ…” എന്നു പറയുന്നതിന് പകരം പറഞ്ഞത് ”please എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്…”

ആയിടക്കു ഒരു വഴിക്കേസുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു

“ഞാന്‍ അച്ചച്ചനോട് പറയാം ….എന്തെങ്കിലും തര്‍ക്കമുണ്ടെങ്കില്‍ അച്ചച്ചനെകൊണ്ട് ഞാന്‍ സമ്മതിപ്പിക്കാം …”

അയാള്‍ മിണ്ടുന്നില്ല. ഞാന്‍ നിലത്തിരുന്നു, ഇഴഞ്ഞു, പതുക്കെ നിരങ്ങി വലതുഭാഗത്തേക്ക്…പിന്നെ ഓടി. ചെരുപ്പൊക്കെ എവിടെയോ പോയി. സാരിയൊക്കെ അഴിഞ്ഞു. വാരിപ്പിടിച്ചു ഓടി. പറമ്പിനു വലം വെച്ച് കാണും. ഓടി ഓടി .. വീടിനു മുന്‍വശത്തെത്തി. എല്ലാവരും കുരിശുവരക്കുന്നു. എന്നെ ഈ കോലത്തില്‍ കണ്ട മമ്മി കരയാന്‍ തുടങ്ങി.

അച്ചച്ചനോട് ഞാന്‍ നടന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു.

“നില്‍ക്കെട അവിടെ….” അച്ചാച്ചന്‍ ടോര്‍ച്ചും എടുത്തുകൊണ്ടിറങ്ങി. മമ്മി ഉറക്കെ തൊട്ടപ്പുറത്ത് താമസിക്കുന്ന അപ്പാപ്പനെ വിളിച്ചു. എന്തോ സംഭവിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലായി പട്ടി ഉറക്കെ കുരക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പട്ടിയുടെ നിര്‍ത്താതെയുള്ള കുര കേട്ട് ആരൊക്കെയോ ഓടി വന്നു. എല്ലാവരും കൂടെ വീടിനു പുറകുവശത്തേക്ക്. അവിടെയെല്ലാം തിരഞ്ഞു

“ഇങ്ങോട്ടിറങ്ങിവാടാ…”അച്ചാച്ചന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു.

ആ പറമ്പ് മുഴുവന്‍ അരിച്ചു പെറുക്കി.ആരെയും കണ്ടില്ല.

“നീ ശരിക്കും എവിടെയാന്നാ പറഞ്ഞത്?”

ഏകദേശം ഒരു സ്ഥലം ഞാനും പറഞ്ഞു. കുറച്ചുകൂടി അപ്പുറത്ത് എന്‍റെ ചെരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ അതാ വില്ലൻ! വലിയ ഒരു ഉണക്കറബ്ബര്‍ കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്നു!

അങ്ങനെ ഒരു fake പീഡനം. അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥ ഇതാണെങ്കില്‍!!

ചോരയും നീരും മനസ്സും ഉള്ള കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ …….കുഞ്ഞുങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കാന്‍ എങ്ങനെ മനസ്സ് അനുവദിക്കും ….

ഗോവിന്ദചാമിക്കും നായക്കും നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍ ഇടമുണ്ട്. ഇനി ഇരകള്‍ക്ക് വേണ്ടി വാദിക്കുന്നവരോ? വാദിച്ചു വാദിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ വയ്യാത്തപോലെ ആക്കിതരും. മറുനാട്ടില്‍ എന്‍റെ ഒരു ആത്മസുഹൃത്തിന്റെ അനുജത്തിക്കുണ്ടായ അനുഭവം. കാരണക്കാര്‍ക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ. ഇരയായ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ തൊട്ടടുത്ത കസേരയില്‍ ഇരുന്നു ജോലി ചെയ്യുന്നവര്‍ പോലും അറിഞ്ഞില്ല rape ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ പേരും നാളും ഒന്നും .

വനിതാ ദിനം വേണ്ട.. മനസ്സില്‍ ഒരിടം …മനസ്സാക്ഷിയില്‍ ഒരിടം ……

– Rincy

5 Comments

  1. Rincy, you gave me a heart attack in the early morning. Yes you are right dear. You are absolutely right dear, I agree

    Like

  2. My Goodness. I was wishing that it is a nightmare but when you described how even your dog started barking , I was worried Rincy.. Good suspense and very thought provoking piece.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s